Ik ben Max en al maar liefst anderhalf jaar.
Ik ben in België geboren. Mijn mama Baps was een boerenfox en papa een Jack russel.
Mijn ouders werden misbruikt in een schuur voor de broodfok.
Wij werden daar weg gehaald door een asielmedewerker.
Mama Baps beviel van mij, een broer en zusje.
Een mevrouw die daar toendertijd nog vrijwillig werkte, zei dat het geen plek was voor een mama hond en haar kids.
Ja voor wie is dat wel een plek om te wonen.
Om 17:00 uur gaat men naar huis en zijn de dieren alleen.
Plassen en poepen moet je dan in je eigen hok, dan spuiten ze de volgende dag weer schoon.
Als je ziek wordt is er niemand die je laat drinken, of komt knuffelen en zachtjes tegen je praat.
Maar gelukkig mochten we na een paar weekjes al in een huis wonen. Daar hadden ze een grote hond en daar ben ik erg lang dikke vriendjes mee geweest. Ik hoefde niet in mijn eigen holletje te plassen, maar mocht naar buiten. Het was daarbinnen warm en ik mocht plezier maken. Maar ik dacht nog vaak terug aan alle hondjes die in de schuur en het asiel gebleven waren. Misschien moet ik ze maar es opzoeken..dan vraag ik vrouwtje mijn koekjes mee te nemen…ik heb toch altijd brokjes en pens. Download zelf.jpg
Op een dag kwam er een ouder stel. Ik was als enigste van het nest van Baps nog over.
Ze wilden mijn staartje couperen..de eerste tijd thuisblijven, maar me dan hele dagen alleen laten blijven, dus ik mocht niet mee.
Een week later kwamen er mensen, waarmee ik wel mee mocht.
Zij vertelden..Nou max jij mag bij ons wonen goed. Dat vond ik prima.
Ik kreeg daar nieuwe speelmaatjes, rocky en robbie. Ik kreeg een mandje..en heel veel speeltjes. Ik kreeg heel veel knuffels van alle mensen uit de flat en een leuk buurmeisje, Sharon een stoot van een sheltie: maar ze had al iets met rocky. Ik heb veel van hem geleerd, ondere andere hoe je serenades op het balkon aan de buurmeid brengt.
Download mijn_3_kindjes.jpg
Baasje vond het niet nodig dingen buiten de deur te doen, behalve korte wandelingen. Maar mijn nieuwe vrouwtje was liever buiten als binnen. Maar ik merkte dat ze dat niet mocht. Dan ging ze huilen als hij weg was en likte ik haar tranen weg. Als ze dan in mijn ogen keek of ik haar verleidde tot een spelletje ballen, kon ze weer lachen. `Ik ben zo blij dat ik jullie heb.`zei ze dan. Maar hoe hard ik ook probeerde haar te laten lachen, toch bleef ze ook vaak depressief. Dat is schijnbaar dat je alleen in bed wilt liggen, alleen er uitkomt om de dieren uit te laten, te spelen en eten te geven.
Als vrouwtje had gedanst, of nieuwe vrienden had gemaakt, werd mijn oude baas erg boos. Mensen zijn vaak boos zeg…om haast niks. Als Robbie wil dansen zeg ik altijd, Je bent een beetje vreemd Rob..ik heb nu geen zin, maar doe jij maar!
Soms leek het alsof baasje een beetje uitschoot en dan hoorde je..klap klap.
Als vrouwtje het leuk had gevonden vond ik t prima, maar ze ging weer huilen, of boos zijn op de hele wereld behalve de dieren.
Soms zei vrouwtje dan, Nu ga ik weg!
Dan pakte baasje mij of mijn andere broers en zei…Oke dan pak ik je dieren af.
Vrouwtje dacht er niet aan ons alleen te laten en dan bleef ze dus.
Na een tijdje, zagen we vrouwtje veel glimlachen weer.
Ook al liep ze dan een beetje gevaar, ze ging gewoon naar buiten en zei wat ze dacht.
Ik dacht al vaker..vrouwtje oh oh van mij mag je, maar wat als…
Als baasje wakker werd ging hij eerst in de telefoon van ons vrouwtje kijken…
Als ze uit winkelen was ging hij constant bellen, terwijl ik graag met hem wou ballen dan.
In de aaf was hij al boos..
Ik ging dan altijd helemaal dicht tegen vrouwtje aankruipen. Jammer dat ze geen teletubbie was, anders was ik in haar buik gaan zitten. Dan ging ik bibberen, oren naar achter doen en erg bang uit de ogen kijken. Niet doen baasje..niet tegen mijn vrouwtje.
Rocky kroop dan altijd achter het gordijn in de hoek.
Baas las iets in de foon van mijn vrouwtje. Hij werd zo boos. Hij gilde erg lelijke dingen en ik werd zo bang. Hij pakte mijn broer rocky op en liep weg. Rust. Toen wisten we nog niet dat we ons broertje nooit meer zouden zien
Hij kwam terug terwijl vrouwtje probeerde hulp te vragen.
Maar baasje had de stekker van de pc eruit getrokken en weg gedaan, zodat vrouwtje niet meer met mensen kon praten, want zij was van hem en niemand anders.
Dus liepen we naar de hal om bij mensen hulp te vragen..slik daar was ineens me xbaas weer. Nu was ie rood en nog bozer..ik dacht eerst dat ze gingen knuffelen om t goed te maken. Maar toen hij zijn handen om vrouwtjes nek deed, snapte ik dat het geen getroetel was.
Ik mag hier niet alles opschrijven zegt vrouwtje, maar daarna rende vrouwtje naar mensen in de flat. Een vrouw, die we kenden omdat ze hondjes opving, liet haar binnen. Zo bleef ze een uurtje weg. Toen kwam ze terug over de galerij om ons op te halen, maar was ie daar weer ineens, dus rende ze weg en belde 112.
Gelukkig kwamen die meteen.
Vrouwtje mocht mee naar het bureau en bleef uren weg. Baas ging ons gelukkig wel ff laten plassen. Ik blaf tegen Robbie..Kijk allemaal lichtjes. Robbie blaft terug..en wat een herrie. Rob dat is een sirene….ben je van de middelbare afgetrapt ofzo…
Ineens gingen ze bij ons stoppen en ik vroeg me af of ik op de stoep een drolletje had gedaan.
Maar ze namen in de boeien mee. Ons brachten ze netjes naar huis.
Hij kwam de hele nacht en dag niet thuis.
Bij ons was het best gezellig..we waren bijna de hele nacht op..vrouwtje ging allemaal tassen pakken, muziekje aan enzo. We mochten ineens van alles wat normaal niet mocht.
De volgende dag hebben we vooral met vrouwtje op de bank gehangen tussen alle dozen.
Ze sliep veel dus deed ik maar gezellig mee, ik weet dat ze het fijn vind als ik tegen haar aan lig.
Rond een uur of half zeven gingen we wandelen..vrouwtje was aan t kletsen met andere hondenmensen. Daar was baas! Met iemand die we ook kennen. Altijd waren ze gek op ons. Maar het was net alsof ze niet alleen vrouwtje, maar ook mij en robbie niet meer mochten. In het uur daarna ben ik zo bang geweest..als nooit tevoren. Er kwamen allemaal mensen om xbaas te helpen, maar de mensen die ons, vrouwtje en de poezen kwamen halen, konden de weg niet vinden. Gelukkig kwam er snel politie, maar die stond gewoon toe dat er tegen me vrouwtje werd geschreeuwd en met spullen gegooid.
Maar ze kwamen heus…
Ik mocht mee in de auto..helemaal vol zat ie, met spullen, twee poezen en twee honden. Naast vrouwtje zat een vriend van ons..daar gingen we wel es mee naar het strand.
Maar ik hoorde allemaal geluidjes van de achterbank en spiekte door de stoelleuning. Hé een mens.
OOOOOh vrouwtje hij legt zijn voeten in jou nek.
Maar bij nader inzien vond ik dat grappig, want vrouwtje moest lachen. En ik wou alleen maar dat wij met zijn allen weer es konden lachen!
Dus ik wilde wel plezier maken..Zou dat mens ook een hondenmens zijn
Ik besloot mijn dappere kant te laten zien en klom gewoon naar achter..en dat mens met die lange benen zei..Kom maar Max!
Toen durfde Rob ook..dus huppa allemaal naar achter hoor.
Soms moest vrouwtje lachen en soms huilen, maar dat zag alleen de mens voorin de auto..
Als ze dan in de spiegel naar ons keek, zag ze dat wij aan t knuffelen waren en plezier hadden, en was ze weer blij.
Uiteindelijk mochten we eruit.
Oh een grasveldje..je zou het maar voor je huis hebben.
Mochten we ergens naar binnen waar het warm was..we hoefden nog eens niet van dat mens, onze poten af te drogen.
Toen het andere mens )dankjewel voor de goeie zorgen meneer) naar huis vertrok, ging vrouwtje op haar tenen staan en kreeg een lange kus van de andere meneer. Toen keek ze naar mij en lachte.
Toen wisten we het..Hé toch Robbie
We lieten alle tranen achter, want dit was de meneer die vrouwtje al weken liet glimlachen. 
Nu wisten we dat het waar was wat vrouwtje vantevoren ons influisterde..
Alles wordt beter, echt waar!
_________________
Patricia, rocky, robbie, max, boris en pardoes
